Oorzaken en preventie van korfbalblessures

Ofschoon in korfbal reglementair geen lichamelijk contact is toegestaan, zijn in onderzoeken wel de nodige contactblessures waargenomen.
Dit zijn blessures die ontstaan zijn door lichamelijk contact met de tegenstander, de medestander, de bal of de korfbalpaal. De meeste blessures ontstaan echter door vallen of struikelen, waarbij de voorgaande actie bestond uit een sprongduel of een ander soort duel om de bal.

Sprongduel
Evenals bij basketbal wordt bij korfbal veel gesprongen om een doelpunt te maken dan wel de bal af te vangen. Bij de landing na een sprong komt een korfballer geregeld verkeer neer op de grond of op de voet van een andere speler. Enkelverzwikkingen maar ook knieverdraaiingen zijn dan vaak het gevolg. Ter voorkoming van enkelblessures als gevolg van een sprongduel worden maatregelen voorgesteld zoals: gebruik van schoeisel met een hoge schacht, tapen of bracen van het enkelgewricht en het versterken van de voetheffers aan de buitenkant van het onderbeen.
Door het vele springen worden geleidelijk ook meer overbelastingsletsels waargenomen. Met name de springersknie en achillespeesontsteking zijn hier in het geding. Geadviseerd wordt om ter preventie de sprongbelasting gedoseerd op te voeren en daarnaast schoeisel aan te schaffen met voldoende schokdempende kwaliteiten. Ook kan de schokdemping worden vergrot door gebruikmaking van visco-elastische inlegzolen. De bestrijding van een nieuwe springersknie kan plaatsvinden door gebruik van een patellapeesbandje.

Eén-tegen-één duel
In de één-tegen-één duels voeren korfballers acties en schijnbewegingen uit die gepaard gaan met veel draaibewegingen in de knie en enkel. Dan blijken de spieren rondom de betreffende gewrichten regelmatig te kort te schieten, zodat de banden en kapsels van deze gewrichten worden beschadigd. Behoudens gerichte training op deze specifieke onderdelen wordt in preventieve zin gewezen op het nut van warming-up, rekkingoefeningen, en spier versterkend alsmede coördinatieoefeningen van knieën en enkels.

Gebrekkige vangtechniek
Zoals ook bij andere sporten waarbij de bal met de hand getransporteerd wordt, treden bij korfbal frequent blessures op aan vingers en duimen door een gebrekkige vangtechniek. Uit onderzoek is gebleken dat de kans op een vingerblessure toeneemt naarmate men minder getraind is. Derhalve wordt geadviseerd om onder leiding van een deskundige trainer de vangtechniek aan te leren en vervolgens te onderhouden. Voorts is het verstandig kwetsbare vingers of duimen vooraf in te tapen.
 

Bron: "Sportblessures buitenspel"